Met haiku door de seizoenen
Haiku is een japanse dichtvorm van drie regels, waarvan de eerste regel uit 5 lettergrepen bestaat, de tweede regel uit 7 en de laatste regel weer uit 5 lettergrepen. De haikudichter probeert in deze drie regels een beeld op te roepen van iets dat hij heeft gezien of ervaren in de natuur. De seizoenen spelen een belangrijke rol in de haiku.
Het maken van een haiku heeft therapeutische waarde. Om een beeld te vangen en in een haiku om te zetten is het nodig je in het NU te bewegen en je te focussen op dat wat zich in het moment aandient aan gevoel, ervaring en beeld. Ik geef mij cliënten regelmatig als huiswerk op om naar buiten te gaan en op deze manier een belevenis vorm te geven in een haiku. Zelf beleef ik iedere dag genoegen aan op deze manier mijn ervaringen in de natuur vorm te geven in een haiku.
Hieronder mijn eigen lentehaiku:
Zonder mijn jas aan Op een lantaarnpaal Als een engeltje
in de februarizon verklaart een duif zijn meisje spreidt de kleine staartmees
de lente proeven eeuwige liefde zijn staart en vleugels uit
Een heel zacht piepje Boven mijn hoofd geeft Halsbandparkieten
een vogeltje wordt wakker een roodborstige roodborst ze snavelen vol hartstocht
de dag komt eraan een privé concert de lente kriebelt
Te kleine ekster Bijna teder klinkt Midden in de stilte
vecht met een té grote tak de roep van roofvogels liggen alle antwoorden
voor zijn liefdsesnest hoog aan de hemel waar we naar zoeken
Dik grijs wolkendek Twee jonge eksters Groene parkieten
koude handen aan het stuur bouwend aan hun eerste nest en een strakblauwe hemel
de lente verstopt pril, maar puur geluk maken geen zomer
In de motregen Een dood meerkoetje Op een hemelsblauwdoek
een boos tjilpend roodborstje langs het pad waarop ik loop schilderen kale takken
op een rietstengel voor hem geen lente hun eigen portret
Een ekster met tak De regendruppels Zes vlaamse gaaien
voorbode van de lente vangen hangend aan een tak luiden schreeuwend en vechtend
of een vergissing de zonnestalen de nieuwe dag in
Gestreeld door de wind De lege nesten Je hoort hem eerder
bedwelmd door geur en geluid raken langzaam bevolkt veel eerder dan je hem ziet
de lente geproefd met veel nieuw leven kleine bonte specht
|